A crise económica ha tido múltiples consecuencias, entre as que destacan o empeoramento das condicións de vida das persoas, o incremento das desigualdades e a perda sustantiva de benestar para a sociedade. Un dos seus efectos é o notable aumento que tivo desde 2009 a 2010 a cantidade de persoas que no noso país atópanse en risco de pobreza e exclusión.

Para medir o risco de pobreza e exclusión utilizamos o indicador que propón a Unión Europea, AROPE, nas súas siglas en inglés At Risk Of Poverty and/or Exclusion. Este indicador agrupa tres factores: a renda (poboación baixo o limiar da pobreza con limiar nacional), a Privación Material Severa e a Intensidade de traballo (poboación con baixa intensidade de traballo por fogar).

O ano 2010 o índice de pobreza e exclusión para España é do 25,5%. Isto significa pasar de 10.665.615 a 11.666.827, é dicir, un aumento de 2,1%, 1.001.212 persoas máis en risco de pobreza e exclusión.

No caso de Galicia, a nosa Comunidade Autónoma sitúase cara ao medio da táboa cunha taxa AROPE do 22%. Se vemos cada factor de maneira illada para Galicia o resultado é o seguinte:

• A poboación por baixo do limiar da a pobreza é do 16,8%, catro puntos menos que a media a nivel nacional.
• 111.305 persoas sofren privación material severa, o que a sitúa por encima da media nacional cun 4,1% de poboación afectada.
• O número de persoas con baixa intensidade de traballo é de 213.370 personas, é dicir o 7,8% da poboación, tamén por riba da media nacional.

O documento pode verse na seguinte ligazón: pulsa aquí.
 

O nivel de ingresos medios mensuais por fogar Galicia non só non aumentou en catro anos, senón que descendeu. Fronte a esta redución de ingresos, o custo da cesta da compra aumentou un 48%.

Desde 2007 aumentou o protagonismo das prestacións para a economía dos fogares, supondo para o 31,44% deles a única fonte de ingresos en 2010. Destaca, tamén,  a importancia das transferencias sociais pódese comprobar tamén na incidencia da taxa de risco de porbreza antes de producirse ditas transferencias. En Galicia, o aumento é xeneralizado tanto, tanto en homes como en mulleres. Chama a atención a maior porcentaxe de mozas de 16 a 24 anos que se atopan en situación de risco de pobreza antes das transferencias sociais.

En canto á taxa de riesgo pobreza, aínda que no cómputo total non hai grandes diferenzas entre 2007 e 2010, se vemos por intervalo de idade, é especialmente significativo o aumento na taxa de risco de pobreza infantil en mulleres e en mozos de ambos os sexos.

Ademais nesta enquisa pódese ver o aumento da taxa de risco de pobreza en persoas de que nacionalidade estranxeira  ascendeu ao  44,29%, case o dobre que en 2007.  Con todo, esta taxa para persoas que teñen nacionalidade española  viuse reducida nun 0,8%.

Máis información no IGE: Enquisa de condicións de vida das familias.

O número de demandantes que se achegan diariamente aos Bancos de Alimentos en Galicia é cada vez maior. No caso do Banco de Alimentos de Lugo, a cifra de persoas que reciben a súa axuda multiplicouse por dez en tres anos. Antes atendían entre 40 e 45 demandas diarias, actualmente superan as 400. Ademais, a responsable do Banco de Alimentos de Lugo destaca que agora "oito de cada dez son galegos".

Este situación, xunto coa decisión de Europa de reducir a achega de excedentes agrícolas que para moitos suporá un 80% menos dos seus recursos, pon en risco a súa capacidade de dar resposta á demanda.

Un exemplo da importancia que os excedentes da UE teñen no funcionamento dos Bancos de Alimentos galegos é o de Ourense. No 2011, 536.000 quilos de produtos eran procedentes do Fondo Feder de excedentes da Unión Europea, e o resto, 30.000 quilos, foron achegados a nivel local por veciños e empresas a través das diferentes campañas organizadas.

Mais información: Voz de Galicia

Máis información: TVG telexornal

Santiago, 21 de novembro de 2011. Os desempregados residentes en Galicia que levan máis de 12 meses en paro quedan de forma automática sen cartón sanitario. A voz de alarma deuna o sindicato CIG, que denunciou a política de "recorte e privatización" da sanidade pública da Xunta  ao deixar desatendidos a "desempregados e persoas sen recursos". "Bloquéaselles a tarxeta sen previo aviso e ata que non reciben a que lles acredita como persoas sen recurso, non teñen acceso á sanidade pública. Mentres tanto deben pagar a consulta e otratamento farmacolóxico que lles prescriba o médico", alertou María Seijo, responsable sindical de Sanidade.

Xa empezaron a producirse os primeiros casos de desempregados de longa duración que acoden ao médico e atópanse con que o seu cartón foi desactivado. Algúns, os de maior gravidade, son atendidos por urxencias pero terán que pagar as consultas e os fármacos ata que se lles conceda a tarxeta sanitaria PSR (persoa sen recursos), trámite que se pode demorar meses. 

Entre os afectados atópase Mercedes Amaral, unha muller que leva 5 anos no paro e que deixou de ter médico desde o momento en que se lle acabou a prestación por desemprego. "Non che din que non tes médico, nin che dan un dereito para que aténdanche", comentou emocionada na rolda de prensa convocada o pasado 18 de novimbre pola CIG. "É inxusto, non somos ricos pero temos dereito a que nos atendan", engadiu Amaral, que tivo que recorrer á ONG para poder continuar co seu tratamento de ansiedade e depresión.

Con todo, a secretaria xeral técnica de Sanidade, Sagrario Pérez Castelán, nega con rotundidade que poidan ocorrer casos como os denunciados, de usuarios que se decatan por sorpresa que non teñen dereito á sanidade pública.

Mais información: RTVE audio (De 0:38 a 1:40)

Mais información: El País

Mais información: El Correo Gallego

 

9 de Novembro de 2011. A Asemblea Xeral da ONU adoptou en 1986 a Declaración sobre o Dereito ao Desenvolvemento, un principio fundamental que se reafirmou en numerosas ocasións e que forma parte dos Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio (ODM) que buscan eliminar a pobreza e mellorar a educación e a sanidade de maneira global en 2015.

Onte conmemoráronse os vinte e cinco anos de vixencia desta Declaración sobre o Dereito ao Desenvolvemento,  na sede da ONU. A organización quere facer deste  dereito unha realidade que mellore a vida dos 3.000 millóns de persoas que no mundo viven en situación de pobreza, sinalou o a alta comisaria do organismo para os Dereitos Humanos (ACDH), Navi Pillay.

"A realidade é que case 3.000 millóns de persoas viven na pobreza e que o 20 % da poboación mundial ten nas súas mans o 70 % dos ingresos, o que significa que non se cumpren as promesas", dixo Pillay na cerimonia do 25 aniversario da adopción da Declaración de Nacións Unidas sobre o Dereito ao Desenvolvemento.

Pola súa banda, o secretario xeral da ONU, Ban Ki-moon, sinalou que "sobre o papel, a Declaración está viva. Na práctica, languidece", e reiterou a necesidade de pór en práctica os ideais do documento para que "a xente poida vivir con dignidade".

A “tregua invernal” en Francia remóntase a unha lei de 1954 impulsada por Henri Grouès, coñecido como oAbbé Pierre, tras un inverno especialmente duro polas baixas temperaturas. Este sacerdote francés, logrou tras falar na radio sobre unha muller que morreu conxelada na rúa cunha orde de desaloxo na man, mobilizar aos parisinos para dar estufas e mantas ás persoas “sans-abri” (sen teito). Dando lugar, pouco despois, á “tregua invernal”, que segue a respectarse hoxe en día.

En España, pola contra, o 31 de outubro de 2011 entrou en vigor a modificación da Lei de Enxuizamento Civil, dentro de la Lei de Medidas de Axilización Procesal. Con esta medida permítese, unha vez presentada a demanda polo impago, que o secretario xudicial dea dez días ó inquilino para que abone a cantidade axeitada, abandone a vivenda ou presente as alegacións polas que se opón ó pago. Se transcorrido dito período o demandado non realiza ningunha das opcións, o secretario xudicial procederá directamente a dar data para o lanzamento (día no que se fai efectivo o desaloxo do inmoble), previa solicitude do propietario.

Unha das principais críticas a esta lei é que en ningún caso distingue entre pequenos e grandes propietarios, como tampouco o fai entre os que deixan de pagar por falla de vontade e quenes o fan debido a unha situación de insolvencia, cada vez mais frecuente debido á crise. Ademais, dende diferentes colectivos, denúnciase que non veña acompañada de medidas de aluguer social para dar solución o problema.

 En España prodúcense unha media de 178 desaloxos ó día. Entre abril e xuño deste ano os xulgados españois rexistaron cerca de 16.500 procedementos de desaloxo, unha cifra que marca un novo máximo histórico. É un 21% mais que no mesmo periodo do ano pasado.

 

Mais información en RTVE. (sobre la axilización del desaloxo)

Mais información en RTVE. (sobre el aumento de desaloxos en España)

Mais información en Le Monde(lingua dispoñible: francés)

A desigualdade entre os ingresos dos españoisdisparouse o ano pasado ata o nivel mais alto recollidona serie da estatística europea, que arranca en 1995. A brecha económica non parou de crecer dende que comezou o declive económico, o maior salto deuse en 2010. O paro, a baixada dos soldos e o fin dalgunhas prestacións aumentaron a factura desigual da crise.

O Eurostat, a oficina estatística europea, recolle dous indicadores de desigualdade, o ratio s80/20 e o coeficiente Gini. O ratio s80/20, que compara os ingresos do 20% da poboación con maiores ingresos co 20% de menores, disparouse en España do 6,0 ao 6,9, o maior tirón dende 1995.

O Índice Gini, expresa a desigualdade como porcentaxe, sendo cero a igualdade perfecta e cen a maior desigualdade posible. En España sitúase no 33,9% para 2010, un punto e medio por enriba que o ano anterior, cando en comparación co resto dos países dos Veintisiete, España só era superada en desigualdade de rendas por Letonia, Lituania e Romanía. A falta da publicación dos Índices Gini de 2010 para algúns dos países da UE como Francia ou Italia (29,2 e 31,5 en 2009), polo momento, España situaríase en terceira posición, tras o aumento sufrido no último ano.

Mais información aquí : Eurostat (linguas dispoñibles: inglés, francés e alemán)

 

 

EAPN, Outubro 2010.- A Convención do Terceiro Sector, que tivo lugar os días 30 de setembro e 1 de outubro de 2010, foi un espazo de debate sobre as ideas e propostas xurdidas dun proceso de traballo conxunto entre a EAPN, a Plataforma de ONG de Acción Social e a Plataforma de Voluntariado de España.

Este outono, os Estados membros da Unión teñen que preparar o seu programa Nacional de Reforma no marco da Estratexia 2020 e das conseguintes directrices que se aprobaron o pasado 17 de xuño. O obxectivo é que a traveso da Convención do Terceiro Sector de Acción Social as entidades maduren e consensúen propostas que se eleven ao Goberno e a distintas instancias públicas e se trasladen tamén ao conxunto da sociedade co fin de impulsar unha Estratexia de Inclusión Social en España para a vindeira década.

Dende a perspectiva do Terceiro Sector é imprescindible que:

A loita contra a pobreza e a exclusión social sexa un elemento esencial e prioritario do Programa Nacional de Reforma e dos obxectivos e medidas que se establezan no mesmo.

O Terceiro Sector Social reivindique con voz única, decidida e clara, a defensa dos dereitos das persoas máis vulnerables e as medidas que son imprescindibles para que todas teñan o dereito a uns ingresos e servizos mínimos que lles permitan vivir con dignidade e incorporarse activamente á sociedade. 

O Terceiro Sector Social mobilice as súas bases e sensibilice ao conxunto da sociedade, lembrando que a dignidade das persoas e o dereito a que as mesmas poidan participar plenamente na sociedade, está na esencia dos nosos valores democráticos e que en consecuencia a nosa sociedade non se pode permitir que se sigan agravando as desigualdades sociais e que cada vez haxa máis persoas en situación vulnerable.

 

 

9 de Setembro de 2010.- O Parlamento Europeo esixiu ao Goberno francés que "suspenda inmediatamente" a expulsión de xitanos e expresou oficialmente a súa "fonda preocupación" por esta política.

O Parlamento ven de aprobar con 337 votos a favor, 245 en contra e 51 abstencións unha resolución promovida por socialistas, liberais, verdes e comunistas que censura a política do presidente francés, Nicolas Sarkozy, e critica a "tardía e limitada" reacción da Conisión Europea ante ela.

O PE lamenta, ademais, a "retórica inflamatoria e abertamente discriminatoria que marcou o discurso político durante a repatriación de xitanos" e advirte de que ese tipo de declaracións alimentan o racismo e as accións dos grupos de extrema dereita. 

A resolución parlamentaria lembra que entre marzo e agosto de este ano Francia "expulsou ou retornou 'voluntariamente' a centos" de xitanos comunitarios e, neste senso, subliña que as "expulsións masivas" están "prohibidas pola Carta Europea de Dereitos Fundamentaise pola Convención Europea para a Protección dos Dereitos Humanos".

 

Máis información: RTVE

 

George Soros.- ELPAIS.com

28 de Agosto de 2010.- Os romaníes o xitanos foron perseguidos en toda Europa ao longo dos séculos. Agora padecen unha forma de discriminación que non se vira no continente dende a II Guerra Mundial: os desaloxos e expulsións en grupo en varias democracias europeas de homes, mulleres e nenos co argumento de que representan unha ameaza para o orden público.

A semana pasada, Francia empezou a executar plans de expulsión de todos os xitanos non franceses. Implicounos coma grupo en actividades ilícitas, pese a non existir ningún proceso legal contra ningún de eles para determinar se cometeran delitos ou representasen unha ameaza para o orden público. Esas medidas francesas seguen ao "plan de seguridade" de Italia de 2008, que cualificaba aos denominados "nómades" de ameaza para a seguridade nacional e impoñía unha lexislación de emerxencia que propiciou as expulsións de xitanos non italianos.

Poñer coto á actividade delituosa é unha preocupación lexítima dos Gobernos. Pero expulsar aos cidadáns da Unión Europea, criminalizándoos pola súa pertenza a unha etnia determinada, é unha violación das súas propias directivas sobre discriminación racial e dereito á libre circulación de persoas entre Estados membros da UE.

De feito, constitúe un principio xurídico firmemente establecido que só pode falarse de delito cando se determina a culpabilidade dunha persoa ante un tribunal de xustiza. Ademais, os delincuentes convictos non poden ser deportados automaticamente se son cidadáns de outro Estado membro da UE, xa que a lexislación europea esixe que a deportación dun individuo sexa necesaria e proporcional ao delito cometido. Hai que ter en conta, ademais, outras circunstancias, como a intensidade dos vínculos da persoa coa comunidade, por exemplo.

Naturalmente, as sociedades europeas non deben tolerar a delincuencia nin comportamento antisocial, pero ningún grupo étnico monopoliza semellantes patoloxías e todos debemos ser iguais ante la lei. Dende a II Guerra Mundial, os europeos consideran inaceptable someter a grupo algún a castigo colectivo ou expulsión en masa en razón da súa etnia. Ao deixar de lado dereitos fundamentais en nome da seguridade, a detención dos xitanos establece un precedente moi preocupante.

O Goberno francés fai ben, en cambio, cando pide a adopción de medidas para mellorar o emprego e as oportunidades de desenvolvemento para os xitanos nos seus países de orixe (principalmente Bulgaria e Romanía neste caso), o que reduciría os incentivos e a presión para que se trasladen a outros países. O Goberno de Suecia reaccionou ante a posición de Francia pedindo tamén a adopción de medidas conxuntas da UE para fomentar a integración dos xitanos.

Os romaneses queren -e poden- integrarse cando se lles brinda a oportunidade de facelo, como demostran os programas da miña Fundación. A maioría dos xitanos comparten as aspiracións das poboacións maioritarias: un fogar con servicios adecuados, unha educación válida para os seus fillos, postos de traballo que lles permitan manter as súas familias e relacionarse coa maioría na súa sociedade. Precisamente porque padecen unha discriminación e privacións atroces nos seus respectivos países é polo que seguen migrando por toda Europa. A UE debe recoñecer que a natureza paneuropea dese problema require unha estratexia global e eficaz para a integración dos xitanos.

O deber primordial de salvagardar os dereitos e o benestar de todos os cidadáns corresponde aos Estados membros da UE. A aplicación das políticas e programas para fomentar a integración no emprego, a educación, a atención sanitaria e a vivenda debe facerse nos ámbitos locais e nacionais, pero á UE corresponde un papel decisivo para motivar, coordinar, axudar financeiramente e supervisar esas medidas mediante un plan xeral de toda a UE.

En 2009, a UE fixo seu o principio de "prestar asistencia explícita, pero non exclusiva" aos xitanos e a Comisión Europea permitiu que se utilizaran os fondos estruturais para financiar as intervencións en materia de vivenda a favor de comunidades marxinadas, centradas en particular nos romaneses. É unha medida ben acollida que debe facer extensiva "a asistencia explícita, pero non exclusiva" á educación, á atención sanitaria e ao emprego. O máis importante é que se modifiquen as normas que rexen a asignación dos fondos estruturais para permitires a súa utilización na prestación de atención sanitaria e educación dende a primeira infancia e non só para a formación profesional.

A pobreza estrutural das comunidades romanesas está estreitamente vinculada coa deficiente educación e o desemprego. A estratexia Europa 2020 da Comisión establece metas concretas para aumentar as taxas de escolarización completa e os niveis de emprego para todos os cidadáns da UE. Nesas dúas esferas, os xitanos están tan rezagados respecto dos seus concidadáns, que as medidas específicas encamiñadas a eliminar este desfase deben ser parte integrante do Plan Europa 2020.

A maior diferenza entre os xitanos e as poboacións maioritarias non é cultural nin de estilo de vida -como con tanta frecuencia presentan nos medios de comunicación-, se non que estriba na pobreza e na desigualdade. A divisoria é física, non só mental. A escolarización segregada é un obstáculo para a integración, produce fracasos e é prexudicial. A vivenda segregada propiciou a aparición de enormes barrios de chabolas e asentamentos que carecen de saneamento e outras condicións básicas esenciais para vivir con dignidade. A difícil situación de tantos millóns de xitanos no século XXI constitúe unha burla dos valores europeos e é un borrón na conciencia de Europa.

Non é un simple problema a corto prazo que se poda abordar mediante medidas draconianas para trasladar pola forza a persoas dun Estado membro a outro. Iso non só socava os valores europeos e os principios xurídicos, se non que, ademais, non aborda as verdadeiras causas do problema.

Por seren a minoría étnica máis numerosa de Europa, os xitanos constitúen dentro da UE o segmento demográfico máis novo e de crecemento máis rápido da poboación. Por exemplo, no ano 2020, os mozos constituirán a terceira parte das novas incorporacións á man de obra de Hungría.

Europa non pode permitirse outra xeración perdida. Trátase dun asunto de Dereitos Humanos e de valores básicos que é vital para a paz e a cohesión nas sociedades de toda Europa.

George Soros es presidente de Soros Fund Management.

 

 

 

www.noslajugamosolocambiamos.org

 

Agosto 2010.- A taxa de pobreza infantil en España é alta e de carácter máis crónico que a pobreza adulta. Parece difícil de crer, pero un de cada catro nenos e nenas en España -24 por cen, segundo Eurostat- sufre algún tipo de pobreza: infra-vivenda, mala calidade da educación, sanidade ineficiente, desemprego de mais e pais... Sen embargo, as políticas públicas non conseguen erradicar estas situacións. É dicir, a pobreza infantil en España é actualmente unha cuestión de sorte: dependendo do barrio onde nazas ou de que a túa familia conserve o emprego, tocarate ou no. É coma lanzar uns dados e deixar o teu futuro nas mans do azar. 

De aí que a Plataforma de Infancia lance baixo o lema "Xogámonola ou o cambiamos?" unha campaña para mobilizar á sociedade española contra a pobreza infantil e promover accións que contribúan a erradicala. 

Datos

A incidencia da pobreza nos cativos e cativas é un grave problema en Europa, xa que un 19 por cen da poboación infantil vive por debaixo do limiar da pobreza. España supera amplamente esta media cun 24 por cen. Ademais, a taxa de pobreza infantil en 2008 é un 28 por cen maior que a da poboación adulta. Outra dimensión importante da pobreza é a súa duración no tempo. O noso país rexistra, xunto con Portugal e Reino Unido, as taxas máis altas de pobreza infantil de carácter crónico (5 anos ou máis) da UE. 

¿Qué recomendacións fai a Plataforma de Infancia?

Dar maior peso á pobreza infantil na axenda política contemplándoa de forma especial e coordinada nos próximos Plan Estratéxico Nacional de Infancia e Adolescencia e Plan de Nacional de Acción para a Inclusión Social, segundo conclúe o Informe Complementario ao III e IV Informe de Aplicación da Convención sobre os Dereitos do Neno en España. 

A Plataforma de Infancia invita a participar aportando ideas para erradicar a pobreza infantil en España. A intención é reunir o conxunto de iniciativas recibidas e facerllas chegar ao Goberno. 

Formas de participar:

Aporta a túa idea en www.noslajugamosolocambiamos.org

Pídenos unha postal e envíala coas túas propostas a Plataforma de Infancia: C/ Escosura, Local 2. 28005. Madrid.

Enlaza a nosa páxina e banners na túa web, blog, redes sociais 2.0, mail...

Descarga os materiais da campaña e organiza un taller para nenos e nenas

O 24% de pobreza infantil supón:

• Infra-vivenda
• mala calidade na educación
• sanidade ineficiente
• desemprego de mais e pais
• malnutrición
• acceso desigual á auga

Para máis información:

Lidia Ucher, responsable de comunicación

Teléfono: 91 447 78 53

lucher@plataformadeinfancia.org

 

 

ó

Susana López Abella, secretaria xeral de Familia e Benestar

con Santiago González Avión, presidente de EAPN Galicia

 

Á hora de contratar a terceiros para a xestión dos servizos sociais, as administracións públicas deben atender a criterios socialmente responsables e garantir espazos para a inclusión de todos os colectivos vulnerables. Tales son as premisas que guían o “Foro de debate sobre cláusulas sociais e reserva de mercado na contratación pública”, que promove a Rede Galega contra a Pobreza, EAPN Galicia.

Santiago, 13 de Xullo de 2010.- Nos últimos anos, o modelo de prestación de servizos sociais está a mudar da subvención á contratación. A raíz deste cambio, as administracións públicas  tenden a licitar a xestión destes servizos dando excesivo valor ao prezo, o que afecta negativamente á súa calidade.

A xestión dos servizos sociais adxudícase moitas veces a entidades alleas ao sector social que só ven na mesma unha oportunidade de negocio. Este contexto ameaza, xa que logo, con prescindir do enfoque humano, a experiencia a pé de rúa e os valores de participación cidadá que lles son inherentes ás entidades de acción social.

A Rede Galega contra a Pobreza (EAPN Galicia) propón a incorporación de cláusulas sociais na contrataciónpública, para que esta obedeza a criterios de inclusividade, calidade das condicións laborais, sostibilidade, solidariedade e xestión ética.  Asemade, a rede propón a aplicación da reserva de mercado –porcentaxe mínima de contratación- para todos os colectivos en risco de exclusión social, xa que actualmente só rexen para o colectivo de persoas con discapacidade. 

Tanto as cláusulas sociais como a reserva de mercados protexidos son instrumentos que contribúen á inserción sociolaboral das persoas e colectivos máis vulnerables da sociedade. Trátase dunha liña de políticas activas de emprego propia dun modelo de desenvolvemento económico social e sostible.

Josep Serrano e Belén Castán, Taula d´Entitats de Catalunya

con Carlos Rosón, vicepresidente de EAPN Galicia

Taula d’Entitats

A Taula d’Entitats del Tercer Sector en Catalunya compareceu a este foro como rede convidada. Durante a xornada matinal, os seus membros Josep Serrano e Belén Castán disertaron sobre “O valor engadido do Terceiro Sector na prestación de servizos públicos” desde a experiencia acumulada pola Taula.

Belén Castán destacou que “as entidades do Terceiro Sector Social non son meras prestadoras de servizos, senón que teñen un papel moi importante na economía e traballan por vehicular a voz das persoas máis vulnerables”. A xuízo da poñente, estas organizacións “detectan necesidades emerxentes, son xeradoras de valores e crean capital social e riqueza que retorna os beneficios á sociedade”. 

Pola súa banda, Josep Serrano alertou do perigo de considerar os servizos sociais como unha oportunidade de negocio. “Esta circunstancia”, dixo, “está a provocar que empresas alleas ao sector social despracen ás entidades do terceiro sector que historicamente veñen traballando na atención ás persoas”.

Programa da xornada

A secretaria xeral de Familia e Benestar, Susana López Abella, foi a responsable de inaugurar o foro canda o presidente de EAPN Galicia, Santiago González Avión, quen a seguir pronunciou unha conferencia marco que fixou as liñas básicas actuais do Terceiro Sector da acción social en Galicia.

Os paneis da sesión de tarde abríronse ás 16.00 horas coa intervención do Xefe de Servizo de Educación, Formación e Emprego do Concello de Avilés, Joaquín Gómez González, quen falou das boas prácticas no marco da reserva de mercado e a contratación pública, relatando a iniciativa pioneira do municipio avilesino.

A continuación (17.00h) abriúse o panel sobre “As cláusulas sociais na contratación pública”. Baixo moderación de Juncal Blanco Granados (EAPN Galicia), compareceron a secretaria xeral da Xunta Consultiva de Contratación Administrativa da Xunta de Galicia, Elena Barba Pan; o presidente do Colexio de Secretarios, Interventores e Tesoureiros da Administración Local, Juan Bautista Suárez Ramos; e mais a secretaria técnica da Asociación de Empresas de Inserción de Galicia, Cristina Varela.

Marga Tojo. Galicia Hoxe.

Santiago, 3 de xullo de 2010.- Cando a chegada da crise foi evidente e se cortaron as inxeccións económicas "comprobamos que si había vontade e recursos para salvar os bancos"; estes "acabáronse xusto cando dixemos que tamén había que salvar as persoas". O presidente da Rede de loita contra a pobreza e a exclusión social no Estado español, Carlos Susías, participou onte en Santiago no seminario A nova? estratexia Europa 2020, un evento organizado pola Rede Galega de Loita Contra a Pobreza.

A Unión Europea ratificou o pasado 17 de xuño a nova manobra de futuro baixo o auspicio da presidencia europea española. Un texto sobre o que as numerosas voces críticas alertan de que focaliza no crecemento, no canto da equidade social e a sostibilidade ambiental. "O aumento continuo da actividade económica é imprescindible para que o sistema capitalista funcione, pero é incompatible coa loita contra a pobreza -detalla Susías en conversa con este xornal-. Na época de maior crecemento en España non baixamos nin un só punto o índice de pobreza. Iso significa que crecer para despois distribuír non funciona. Hai que crecer distribuíndo ao mesmo tempo". Un caso paradigmático foi tamén o de Irlanda: Entre 1994 e 2000, o PIB medrou de xeito constante e notable. Converteuse no "Dragón Celta". Pero, en paralelo, incrementáronse as horas dedicadas ao emprego por persoa, a porcentaxe de persoas que se declaraban insatisfeitas coa súa vida, as diferenzas sociais, o consumo de alcol e o paro. Estes datos son exportables á UE, onde nos anos de bonanza económica se deu un incremento das desigualdades sociais e a baixada do salario real.

Segundo Susías, "a estratexia está excesivamente centrada en combater o desemprego, descoidando outras importantes políticas activas de inclusión. O crecemento económico non é en si mesmo garantía de cohesión social e a experiencia demóstranos que en época de crise, as políticas sociais non poden verse minguadas. Un dos riscos da actual estratexia é que insiste nesta idea, que xa propiciara problemas na anterior Estratexia de Lisboa".

A conselleira de Traballo e benestar, Beatriz Mato, encargada de inaugurar o seminario no que participaron representantes institucionais, parlamentarios e sindicais, así como medio centenar de persoas do ámbito da acción social galega, considerou a crise "o mellor momento para falar da pobreza". Asegura que o seu departamento "aposta pola integración laboral como eixe principal das actuacións", entre as que destaca o Plan de Actuación Social, que aspira á integración laboral de 4.300 persoas en risco de exclusión ata 2013. Para Carlos Susías "todos os membros da sociedade civil temos capacidade para influír nas políticas contra a pobreza, por iso as administracións teñen a obriga de facilitar as canles de participación". E non todas as novas que traerán a Estratexia serán negativas.

 

 Que hai de certo en que a crise sexa unha oportunidade para cambiar?

De entrada, para algúns xa está a ser unha oportunidade. Precisamente, para os que non esperabamos, para os que causaron a crise, que están a saír bastante ben parados dela. O problema é os que non causaron a crise, que están a pasalo mal, os cidadáns. Se non nos mobilizamos vai ser moi difícil. Fálasenos de pagar as alegrías pasadas pero na época de maior crecemento en España non baixamos nin un só punto o índice de pobreza. Iso significa que crecer para despois distribuír non funciona. Hai que crecer distribuíndo ao mesmo tempo.

 

Que hai de novo na Estratexia 2020?

Á parte dos obxectivos de impacto medioambiental, dous de emprego e un de educación, a novidade é que temos un obxectivo cuantificado, que é a redución da pobreza nun 25%, que aproximadamente poden ser vinte millóns de persoas na Unión Europea. Ademais destes obxectivos, constrúense accións emblemáticas entre as que se atoparía a creación da Plataforma europea contra a pobreza. O que se intenta é que se siga adiante cos principios da inclusión activa na Comisión Europea, que fala de que se necesitan máis empregos pero que estes sexan de calidade con condicións dignas.

 

Quere dicir que a crise non leve as empresas a esixir traballar a calquera prezo e que iso ademais se estabilice ata despois da crise?

A experiencia da inclusión activa dinos que son necesarios empregos de calidade, maior protección social e garantía de rendas e que só así a sociedade é sostible.

 

Que lle fai pensar que se vai cumprir esta estratexia se xa se cernaron outras no pasado, se a propia predecesora Estratexia de Lisboa do 2000-2010 ficou moi inconclusa?

É certo que a estratexia de Lisboa que vence este ano non cumpriu os obxectivos, pero iso non quere dicir que fora un fracaso, porque se avanzou en moitos puntos. A súa mera existencia supón xa un éxito porque se non existise asegúrolle que estariamos en peor situación. O bo que ten a nova estratexia é que polo menos ten obxectivos cuantificados e que temos as leccións aprendidas da anterior. Agora hai que aplicalas, claro. Son probablemente optimista, pero estou convencido de que isto se pode conseguir sobre todo se as organización da sociedade civil nos mobilizamos e non deixamos en man exclusivamente das administracións públicas a consecución destes obxectivos. Temos que mobilizarnos, que artellarnos e que organizarnos mellor para presionar para que estes obxectivos se cumpran.

 

A redución do 25% da pobreza para dentro de dez anos é unha meta realista? Confía na súa consecución?

Si, é unha meta baixa, incluso demasiado alcanzable, polo que non haberá escusa para lograla. A Unión Europea é a zona máis rica do mundo, non hai escusas.

 

Que lle parece o enfoque que lle deu a UE ás súas políticas sociais nos últimos anos?

O método da UE é o denominado método brando, método aberto de coordinación, no que piden informes cada dous anos. Para nós, o método non funciona, por laxo, e entendemos que debe haber un método reforzado que se debe desenvolver no seo da Plataforma Europea contra a Pobreza e que, ademais, teremos que trasladalo aos estados membros e a España e ás comunidades autónomas. Ten que existir unha sincronización de obxectivos porque se non será moi difícil saír dos niveis de pobreza que temos.

Un lobby de presión política

 

Que é a Rede de Loita Contra a Pobreza?

É unha coalición de entidades sociais de ámbito estatal con redes rexionais en toda España, agás na Rioxa. A nosa misión é pór no centro da axenda política as estratexias de inclusión social e de empoderamento e fortalecemento das persoas con maior vulnerabilidade.

 

Como traballa, a través de cada ONG ou mediante proxectos propios da Rede?

A Rede non ten proxectos, poderiámonos chamar algo así como un lobby de presión política que trata de influír nas políticas públicas, nas administracións públicas, na Unión Europea, en España, nas Comunidades Autónomas e tamén na xente, para conseguir os obxectivos dunha sociedade cohesionada.

 

 

Santiago, 22 de xuño de 2010 - Que medidas adoptará a Unión Europea para combater a pobreza e a exclusión social nos próximos anos? Como serán as súas políticas sociais tras o incumprimento da Estratexia de Lisboa? Que repercusións terán estas políticas na sociedade galega? A Rede Galega contra a Pobreza, EAPN Galicia, quere dar resposta a estas preguntas promovendo o seminario “A nova? estratexia Europa 2020”, que se celebrará en Santiago o 2 de xullo e xa ten aberto o seu prazo de inscrición.

 

O actual contexto de crise global ameaza con acentuar as desigualdades sociais e compromete a eficacia das políticas públicas de loita contra a pobreza. Neste novo escenario, os estados da Unión veñen de definir a súa nova estratexia para a próxima década, a chamada “Europa 2020” refrendada no Consello de Xefes de Estado e de Goberno do pasado 17 de xuño.

Para coñecer e interpretar mellor os contidos desta nova estratexia, EAPN Galicia organiza o seminario “A nova? estratexia Europa 2020: a política europea de loita contra a pobreza e a exclusión social”, que se celebrará o venres 2 de xullo na Facultade de Ciencias Políticas e Sociais da USC e será inaugurado pola conselleira de Traballo e Benestar, Dona Beatriz Mato Otero.

Con accións coma esta, as organizacións que integran EAPN Galicia queren xerar debate encol das accións que demanda a loita contra a pobreza e a exclusión, promovendo a toma de conciencia por parte das administracións, entidades sociais e sociedade en xeral.

Conferencias e grupos de traballo

A xornada contará en primeiro lugar coa presenza de Bernart Baltza, responsable da Asociación Agintza e membro do Grupo de Emprego de EAPN Europa, quen pronunciará a conferencia titulada “A Estratexia de Lisboa, un fracaso?”. Canda el falarán tamén o presidente de EAPN España, Carlos Susías, e o Coordinador de Políticas de Emprego da Comisión Europea, Esteban Lozano. Ambos os dous analizarán a estratexia Europa 2020 desde os seus distintos enfoques.

Na sesión de tarde celebrarase unha mesa redonda que reunirá a representantes da Xunta de Galicia, a Federación Galega de Municipios e Provincias e mais EAPN Galicia. A continuación terán lugar os grupos de traballo, onde as persoas inscritas abordarán a seguinte cuestión: “Inclusión activa: como empoderamos os nosos participantes no mercado de traballo?”.

Formalización de inscricións

As inscricións poden formalizarse de xeito gratuíto enviando un correo electrónico a formacion.eapngalicia@gmail.com, non máis tarde do vindeiro mércores 30 de xuño.

 

Descargue aquí o programa do Seminario

 

EAPN. 10 de xuño de 2010.- Os ministros de Traballo e Asuntos Sociais dos 27 buscan un acordo para comprometerse a reducir en 20 millóns o número de persoas que viven na UE nunha situación de pobreza ou exclusión de aquí a 2020. De acadarse un compromiso, este obxectivo pasaría a ser unha das cinco prioridades da nova estratexia económica da UE para os vindeiros 10 anos.

O Executivo comunitario propuxo incluír a redución da pobreza como o obxectivo máis novidoso da nova estratexia económica da UE para acentuar a súa dimensión social trala crise. Pero a meirande parte dos Estados membros cuestionárono no pasado cumio de marzo por consideraren que é moi difícil de cuantificar.

Para lograr un compromiso, a presidencia española propón unha definición máis ampla de pobreza baseándose en tres indicadores: as persoas que viven con ingresos inferiores ao 60% da media nacional; as que están en fogares con todos os membros en paro e as que experimentan situacións de privación material.

 Carta de EAPN Europa aos Ministros de Asuntos Sociais da UE

 

Compostela 10 de Xuño de 2010.- O Concello de Ferrol aprobou por unanimidade onte, 9 de Xuño, a moción de compra pública responsable presentada por Amarante e Verdegaia. A mesma moción xa fora aprobada en Ribadeo e Boiro. Ferrol é a primeira das grandes cidades  galegas en asumir esta proposta levada aos principais municipios de Galicia nunha  campaña conxunta da asociación ecopacifista Verdegaia e a asociación de  solidariedade Amarante.

Entre o 16 e o 18% do  PIB da UE é gasto público, un uso do diñeiro da cidadanía que debe ser ben administrado e  que non é social e ambientalmente neutral. A compra pública pode ser unha  ferramenta de transformación social moi importante. A compra pública responsable supón  mercar e contratar só o necesario e facelo ademais seguindo criterios éticos,  sociais e ambientais: respecto das convencións da OIT, os dereitos humanos e laborais e os principios do comercio xusto, priorizando a economía social e procurando a máxima sostibilidade ambiental. Deste modo, as administracións públicas poden virar unha importante fonte, xeradora de sostibilidade  ambiental, xustiza social e desenvolvemento local.

Ao aprobar esta moción, o Concello de Ferrol comprométese a integrar os principios da Compra Pública Responsable nas  súas compras e contratacións e, para isto, formar ao persoal administrativo encargado destes labores e participar na futura Rede Galega de Compra  Pública Responsable.

 

 31 de maio de 2010.- La Voz de Galicia

Miguel Ángel Rodríguez.- Bruselas.

Bruselas comeza a entonar o «se acabó lo que se daba». A próxima bolsa de fondos comunitarios que prepara a UE (2014-2020) podería reducir de forma drástica as axudas que recibirá Galicia nese período. A misma crisis que levou ao Goberno español a inventarse un plan de aforro de 15.000 millóns de euros no gasto público, o a prohibir aos concellos elevar a súa débeda a base de créditos, amenaza agora o maná que viña fluíndo dende a UE.

Algúns economistas falan xa de que o recorte supere o 50%, o que significaría perder en Galicia máis de 1.300 millóns en subvencións. Bruselas abriu a pasada semana o primeiro debate sobre a nueva política rexional. Se algo quedou claro é que os peores pronósticos parecen condenados a cumprirse.

Entre 1986 e o 2006, Galicia recibiu preto de 13.000 millóns de Europa como rexión obxectivo 1, é dicir, coma territorio situado entre as zonas máis necesitadas de axuda para converxer coa media comunitaria. Entre os anos 2007 e 2013, aínda catalogados coma obxectivo 1, os galegos leváronse fondos europeos por un valor preto dos 2.500 millóns. A Xunta fala de algo máis de 5.000, pero computa todas as axudas (tamén as transfronteirizas, fondos agrícolas e de pesca) e ademáis suma o valor dos proyectos, sen ter en conta que unha parte está cofinanciada pola propia Xunta ou polo Goberno central.

O próximo período de reparto, do 2014 ao 2020, Galicia terá case imposible para igualar ese nivel de subvencións. Primeiro porque a entrada dos novos países do Leste na Unión Europea expulsa aos galegos do grupo de rexións obxectivo 1 (cun PIB medio por habitante inferior ao 75% da media comunitaria). E despois porque a bolsa de subvencións virrá marcada pola crise e por un cambio radical na política de reparto.

«Nada será igual», aseveró o pasado xoves en Bruselas Johanes Hahn, comisario europeo de Política Rexional, durante o arranque oficial do debate que perfilará as futuras axudas. Esta complexa negociación durará tres anos, pero dende o seu inicio quedou moi claro que as rexións deberán cambiar substancialmente o seu modo de valerse dos recursos da Unión.

¿Qué ocurrirá realmente a partires do 2014? O seminario Regions for Economics Change ('Rexións polo Cambio Económico') tratou de responder dende Bruselas a esa pregunta. As concrecións chegarán en tres anos, pero as primeiras evidencias son demoledoras: haberá menos diñeiro, será obrigado devolver moitas ayudas, e os Gobernos nacionais ou rexionais teranse que mollar moito máis no copago da convergencia.

O novo paquete de axudas comunitario estará volcado sobre algúns eixos que se consideran piares da economía do futuro: desenvolvemento sostible, eficiencia enerxética, innovación ou transporte responsable.

Que haberá menos fondos parece unha evidencia. A UE chegou a adicar un 1,5% do seu orzamento para axudas á cohesión territorial. Agora mesmo só emprega un 1,3% e a proposta a partires do 2014 rebaixouse ao entorno do 0,9%. Ademáis, esa porcentaxe calcúlase sobre o PIB dos países membros, pulverizado estes últimos anos polo azote da crise.

 

Corresponsabilidade

A perda de «calidade» nas axudas parece outra realidade incontestable. A comisaria europea de Investigación, Innovación e Ciencia, Máire Geoghegan-Quinn; e o secretario xeral para a Innovación do Goberno español, Juan Tomás Hernani, aclararon algúns cambios das próximas subvencións. Si ata agora Europa pagaba entre o 60 e  90% do custo dos proxectos, a partires do 2014 esa porcentaxe será menor. «A corresponsabilidade dos Gobernos rexionais e nacionais debe aumentar», sentenciu Geoghegan-Quinn.

Tamén traballaránse máis os denominados instrumentos xiratorios , é decir, a eliminación de subvencións a fondo perdido e a súa substitución por axudas retornables, en forma de créditos a baixo interese e longo prazo, ou en forma de garantías e avais. «Seguirá habendo colaboración -dixo Hernani-, pero os proxectos deberán devolver recursos á Unión para que volvan ser distribuídos; así terán un valor engadido», concluiu.

Menos diñeiro, menos subvencións a fondo perdido, prioridades distintas e tamén conceptos novos. Entre eles o das macrorrexións, que será o eslabón superior ás eurorrexións na cadea europea. Espazos como a rexión Galicia-Norte de Portugal seguirán sendo receptores de axudas, pero se queren planificar estratexias de futuro susceptibles de recibir apoio europeo terán que comezar a pensar coma macrorrexións. É dicir, procurar aliados naturais, coma a costa leste francesa ou Irlanda, cos que establecer políticas comúns con máis posibilidades de recibir fondos. A xa creada macrorrexión do Danubio, por exemplo, implica a oito países nunha estratexia de crecemento e desenvolvemento económico. Rexións como a galega e a portuguesa, cuxas institucións coma o Eixo Atlántico foron postas coma exemplo de eficiencia e eficacia, terán que ir pensando en integracións similares para seguir contando.

 

 Foto: Conchi Paz. EFE.

25 de Maio de 2010.- La Voz de Galicia

Santiago de Compostela.- Luís Villamor

Nas mesas de diálogo social acordáronse a elaboración das bases da Lei Galega de Inclusión Social e o borrador do proxecto de decreto de cara á posta en marcha do Consello Galego de Benestar Social.

O Goberno galego quere redefinir a denominada renda de inclusión social de Galicia (RISGA), para que se convirta nunha ferramenta de incorporación ao trabajo das persoas que a soliciten, e «non só unha subvención ou prestación económica», advertiu a conselleira de Traballo.

A renda non ten aínda un compromiso orzamentario, segundo a parte social, pero a Xunta anticipa que terá tres tramos. O persoal e familiar establecerá a axuda para cubrir as necesidades vitais básicas, e incluirá os incrementos correspondentes para axudas á integración do menor, no caso dos que convivan coa persoa en risco de exclusión.

A novidade básica é o tramo de inserción, que consistirá nunha axuda vinculada a un convenio de inclusión, firmado tanto pola Administración como polo beneficiario da prestación. Recolle o compromiso para o cumprimento dun proxecto formativo personalizado e a medida, orientado á inserción laboral. É dicir, haberá uns itinerarios de inserción.

 

Santiago de Compostela.- 18 de maio de 2010.

Trala visita de Rede Galega Contra a Pobreza ao Parlamento de Galicia o pasado día 15 de abril, para a presentación ante a súa Presidenta e os tres Grupos Parlamentarios das súas prioridades de traballo, estes tomaron nota de xeito especial da resolución sobre Cláusulas Sociais e Reserva de Mercado na Contratación Pública, a traveso da cal a EAPN-Galicia insta ao Goberno Galego a ter en conta as posibilidades abertas nesta materia na lexislación vixente, e comezar a desenvolvelas de xeito estable.

Así, o BNG, impulsou unha Proposición Non de Lei, avogando pola incorporación das cláusulas sociais en todo o corpo contractual e solicitando a implicación da Xunta Consultiva de Contratación Administrativa. Esta proposición foi apoiada polo PSdG e enmendada polo PP para ser finalmente consensuada no Pleno da Cámara o pasado día 12 de maio, co compromiso do Parlamento de Galicia de instar á Xunta de Galicia a intensificar a utilización das Cláusulas Sociais e a que se tomen os acordos necesarios para que os traballos dos órganos técnicos da Xunta Consultiva de Contratación Administrativa se trasladen canto antes ás normas ou instruccións de aplicación xeral a todos os órganos de contratación, para o beneficio dos colectivos en risco de exclusión.

Dende a Rede Galega Contra a Pobreza considérase este consenso un bo comezo para seguir a traballar prestando especial atención aos avances que tanto en materia de cláusulas sociais coma de reserva de mercado deben producirse. De feito, xa se está a preparar unha xornada na que afondar na aplicación práctica destas cuestións, que se celebrará en Santiago a principios do verán. Na mesma tratarase a cuestión dende unha perspectiva comparada, ademais de concretar o modo de introducir este tipo de cláusulas en cada un dos momentos do proceso de contratación; contarase con representantes dos Poderes Lexislativo e Executivo, técnicos das Administracións Autonómica e Local en materia de contratación pública, e persoas vinculadas ao Terceiro Sector de Acción Social.

 

Prema aquí para acceder a Documentación do Pleno Parlamentario de referencia

Texto consensuado da Proposición Non de Lei. Boletín Oficial do Parlamento de Galicia:

 

 

8 de Maio de 2010.- Xornal de Galicia

Segundo o PP a entidade, que substitúe o Consorcio do bipartito, "permitirá restar duplicidades"

O secretario xeral do Partido Popular de Galicia, Alfonso Rueda, asegura que a nova Axencia Galega de Servizos Sociais, que substitúe o Consorcio Galego do Benestar creado polo bipartito, permitirá mellorar a eficiencia no gasto público, aproveitar sinerxias e aforrar en despachos e soldos de altos cargos; euros que pasarán as gastarse directamente na atención ás persoas e nos servizos sociais. "Gastarase menos no superfluo e máis no necesario", asegura.

O número dous dos populares galegos indicou que un dos temas tratados no comité de dirección foi a valoración da posta en marcha por parte da Xunta do novo organismo que xestionará os servizos sociais públicos. Segundo explicou, trátase dun ente cuxa creación regula unha lei do bipartito do ano 2008 pero que aínda estaba por desenvolver.

Rueda subliñou que a nova axencia permitirá "restar duplicidades e suprimir o soldo de dous ou máis altos cargos que tiñan funcións similares entre si, por exemplo, na área de Familia da Consellería de Traballo e no Consorcio Galego de Servizos Sociais".

A oposición sae en defensa do Consorcio, que será reciclado

Os dous partidos da oposición saíron onte en defensa do Consorcio creado polo bipartito logo de que a Consellería de Traballo anunciara a través da súa titular, Beatriz Mato, a creación da nova Axencia Galega de Servizos Sociais, un ente público que integrará os servizos adscritos ao Consorcio da Igualdade e do Benestar e á Secretaría Xeral de Familia e Benestar “sen perder ningún dos actuais postos de traballo”, segundo a Xunta.

A voceiro de Políticas Sociais do Grupo Parlamentario do PSdG, Beatriz Sestayo, acusou a Mato de “dar gato por lebre” ao anunciar a integración do organismo creado polo anterior Goberno noutro “sen racionalización nin recorte”. Neste sentido, Sestayo instou á conselleira de Traballo a que “explique onde está a racionalización ou o recorte”, cando “o que leva adiante é un cambio de natureza” do Consorcio “de xeito unilateral, incorrendo nunha grave irregularidade”.

Con iso, denunciou a deputada socialista, a Xunta mostra unha “persistente falta de respecto cara aos concellos”, ao “anunciar de xeito unilateral a destrución dun órgano no que estaba integradas a práctica totalidade dos municipios galegos”. Finalmente, a socialista esixiu á Xunta que “se aclaren e non improvisen” e que tomen dunha vez en serio as políticas sociais, especialmente en tempos de crise”, á vez que criticou a “política a salto de mata” da conselleira de Traballo.

Pola súa parte, o voceiro do Grupo Parlamentario do BNG, Carlos Aymerich, acusou a Mato de “desmontar o Sistema Galego de Benestar co anuncio de supresión” do Consorcio e cuestionou cal será o papel dos concellos neste último ente.

O deputado nacionalista rexistrou unha batería de iniciativas parlamentarias instando á Consellería de Traballo a que “dea contas de que persegue realmente a Xunta” coa “eliminación do Consorcio” e se vai estabilizar o persoal con carácter previo “á súa integración na Axencia”. Segundo recordou Aymerich, a Lei Galega de Servizos Sociais, “que a Xunta do PP evita desenvolver”, prevé a creación dunha axencia, aínda que “como instancia coordinadora” e “nunca para suplantar o labor do Consorcio”, que “regula a relación entre a Xunta e os concellos” en materia de servizos sociais.

Nesta liña, o voceiro nacionalista considerou que ao Executivo autonómico “non lle gusta que a cooperación cos concellos se dea nun marco planificado e estable” se non que, afirmou, “prefire o clientelismo e a repartición arbitraria das axudas e das infraestruturas”.

 

 

Foto: Luis Azanza

5 de maio de 2010.- El País

Madrid.- Carmen Morán

En España hai 200 empresas de inserción, onde atopan traballo persoas en risco de exclusión e con discapacidade. Procuran os seus nichos de mercado alá onde non chegan as grandes compañías. O mundo rural e a atención aos dependentes poden ser unha oportunidad para que estas compañías atopen acomodo.

As empresas de inserción cumpren unha dobre función: xeran emprego e contribúen a sacar da exclusión social a colectivos que, doutro xeito caerían baixo a dependencia económica do Estado. Son aquelas empresas que empregan a minorías étnicas, persoas con discapacidade física ou sensorial, mozos con problemas de escolarización, mulleres maltratadas, ex toxicómanos, xente que sae do cárcere.

En total hai preto de 200 en España, onde traballan unhas 4.000 persoas, en números redondos, vinculadas ao convenio colectivo do sector que corresponda. A pesares de que reciben subvencións, xeran retornos ás arcas públicas. Un estudo da Obra Social de Caixa Catalunya de fai uns anos calculaba que estes empregos aforraban ao Estado 28 millóns de euros. E outro informe máis recente, elaborado para a Federación de Asociaciones Empresariales de Empresas de Inserción (Faedei) revelaba que comunidades, como Canarias, recibían en retornos máis do 43% do empregado, e noutras, como Castela e León, os fondos volvían duplicados.

O 90% dos empregados de inserción acaban saíndo ao mercado laboral ordinario.

Empezaron con tareas de reciclaxe, pero foron procurando nichos de emprego alá onde non chegan, ou non lles interesa chegar ás grandes compañías. “A crise non nos está repercutindo tanto como a outros, porque nós estamos acostumados a traballar en crise, pero sí estamos a ter dificultades para sacar aos traballadores ás empresas ordinarias", dice Nieves Ramos, presidenta da Faedei.

Roberto Oyaga é xerente de Mapiser, unha destas empresas que opera, fundamentalmente, en Aragón. Dos seus 80 empregados, o 80% son de inserción –aínda que só se lles esixe un 50% ao cabo dos tres anos- e as actividades que desempeñan son diversas: mudanzas, manipulados industriais, embalaxe de madeiras... "Antes da crise salían ao mercado ordinario entre un 15% e un 20% dos traballadores de inserción. O ano pasado e este, un ou dous soamente", di. O 35% do seu negocio contrátao a empresa privada, o resto, a pública. "Xa que o mercado privado se nos viu abaixo, cremos que a empresa pública debería facer un esforzo por contratar o noso servizo, porque estamos pelexando en condicións de competitividade absoluta coa competencia", dí Oyaga.

Hai, sobre iso, algúns bos exemplos, como a Comunidade de Navarra, onde, por decreto, o 9% das obras e servizos que contrata ten que facelo con estas empresas. Ou a reserva de 30 millóns do Concello de Barcelona para o mesmo. O de Burgos contratou con elas un catering para levar comida a domicilio ás persoas maiores...

"Eses son os novos nichos, moi importantes no mundo rural, onde non chegan as grandes empresas. Aí é onde éstas deben actuar, porque contratarán coa Administración e quedaralles un pouco de mercado privado", dice Gustavo García Herrero, autor dun libro sobre a Lei de Dependencia e a súa aplicación no mundo rural. "Todos os servizos domiciliarios asociados coas persoas dependientes son moi adecuados para estas empresas, ou os parques comarcais de axudas técnicas, como camas articuladas, cadeiras de rodas, que poden alugarse, venderse, repararse", dice García Herrero. De este xeito, persoas con dependencia traballarían para persoas con dependencia.

 

 

Santiago, 3 de maio de 2010.- A Directiva da Rede Galega Contra a Pobreza reuniuse esta mañá coa secretaria xeral de Familia e Benestar, Susana López Abella, para trasladarlle varias e urxentes preocupacións das entidades de acción social que traballan en Galicia.

EAPN-Galicia ofreceuse a participar no debate sobre as bases da nova Lei de Inclusión Social, a través dos espazos de consulta que a Consellería de Traballo e Benestar comezará a impulsar para o Terceiro Sector tralo primeiro consenso que se acade na mesa de diálogo social. A organización presentou tamén, unha serie de propostas para dinamizar os vixentes órganos de consulta e asesoramento, ademais de interesarse de xeito concreto pola posta en marcha do Consello Galego de Benestar. A teor do previsto pola Lei de Servizos Sociais de Galicia promulgada en 2008, este organismo debería estar funcionando desde o pasado mes de setembro.

Rede de Centros de Inclusión Social

Outra das cuestións comentadas foi a necesidade de cumprir os compromisos do II Plan Galego de Inclusión Social, especialmente no relativo á creación da Rede de Centros de Inclusión Social; a secretaria xeral coincidiu na urxencia de dar un paso máis aló na regulamentación que atinxe a estes centros, aproveitando recursos existentes pero incrementando as esixencias cunha mellor dotación de profesionais e recursos materiais; recoñeceu tamén a necesidade de aplicar un verdadeiro enfoque sociosanitario na planificación e execución de intervencións e respostas, e comprometeuse a estudar a proposta de crear, unha vez composta a Comisión Interdepartamental, unha Subcomisión Sociosanitaria no seu seo.

Cláusulas sociais na contratación pública e reserva de mercado

A evolución na asunción de responsabilidades sociais por parte do estado, medrou exponencialmente dende a segunda metade do século XX ata a actualidade. Paralelamente, medraron as capacidades e a calidade na prestación dos servizos dos seus primeiros impulsores e defensores: as entidades de acción social. Nos últimos anos e debido a dito crecemento estamos asistindo a un cambio de modelo no que se está a pasar en moitas ocasións da subvención á contratación de servizos. Porén, nese tránsito, os instrumentos para estimar non só o custo real dos servizos senón o seu valor cando estes son prestados por entidades, non foron actualizados paralelamente.

Neste novo escenario, EAPN-Galicia propón que as administracións consideren novas vías, totalmente lexítimas e aplicables, para estimar o valor dos servizos, como poden ser a concreción da solvencia social; a introdución de indicadores para o baremo dos obxectivos sociais nos procesos de contratación pública; ou a extensión do uso da reserva de mercado a todos os ámbitos da exclusión social, máis aló da discapacidade.

A secretaria xeral mostrouse moi interesada polo coñecemento dos diversos enfoques que a nivel práctico se lle está a dar á utilización de cláusulas sociais e reserva de mercados protexidos noutras Autonomías coma Navarra ou Cataluña. Ao fin, son instrumentos que facilitan a inserción sociolaboral de persoas e colectivos vulnerables. Tales ferramentas constitúen un avance na concepción das políticas sociais, xa que fuxen do enfoque asistencial e apostan pola creación de emprego, unha das vías máis eficaz para loitar contra a exclusión social.

EAPN Galicia organizará no principio do verán, un próximo seminario sobre este tema, no que tentará trasladar as claves sobre as cláusulas sociais e a reserva de mercado, conxuntamente ao sector e aos servizos de contratación das diversas administracións en Galicia.

 

 

30 de Abril de 2010.- EAPN amosa a súa decepción coas Directrices Económicas e de Emprego propostas na Estratexia Europa 2020 - Os obxectivos sociais quedaron marxinados, fronte aos de crecemento económico e o emprego.

O 27 de abril de 2010 a Comisión acordou as súas propostas de directrices integradas para alcanzar na estratexia Europa 2020. Propuxéronse 10 directrices baixo dous ámbitos xurídicos distintos: 6 no Económico e 4 no do Emprego. A tan ansiada directriz sobre a Pobreza e a Exclusión Social, que establecería as políticas necesarias para alcanzar o obxectivo de redución da pobreza marcado polo Consello de Primavera da UE, finalmente quedou incluída dentro das Directrices de Emprego, sen que nestas se mencione que a cohesión social é un obxectivo fundamental.

Na opinión da EAPN, as Directrices non cumplen coas promesas ou as expectativas planteadas polo Presidente Barroso na Comunicación "Europa 2020” acerca de "converter á UE nunha economía sostible e incluínte que ofreza uns niveis altos de emprego de calidade, productividade e cohesión social" , así como de "asegurar que a cohesión social e territorial... e que os beneficios do crecemento e o emprego sexan ampliamente compartidos, que as personas en situación de pobreza e exclusión social sexan capaces de vivir en dignidade e de participar activamente na sociedade" (Comunicación sobre Europa 2020 - 3 de marzo 2010).

"Realmente esperábamos que a Comisión propuxera novos tipos de directrices que ofreceran unha nova visión da estratexia Europa 2020, sobre a base das tres prioridades de crecemento verde, inteligente e inclusivo, pero dando a mesma importancia ao obxectivo da cohesión social e ao dereito a unha vida digna. A redución dos citados obxectivos de longo alcance baixo as directrices que se refiren aos temas tradicionais de crecemento económico e do emprego é profundamente decepcionante para todos aqueles que esperabamos que Europa 2020 marcara a diferencia para pasar a unha estratexia máis social e sostible "dixo Fintan Farrell, director de EAPN Europa.

A EAPN tamén está preocupada polo contido da nova Directriz 10, de Emprego: nesta aparece o obxectivo de “Promover a inclusión social e a loita contra a pobreza”, pero sen mención algunha aos obxectivos e ao proceso do Método Aberto de Coordinación Social, nin ao compromiso de garantir o acceso de todos aos dereitos, recursos e servizos.

"Estamos moi preocupados porque a acción de loita contra a pobreza novamente vése reducida a unha única solución consistente en conseguir postos de traballo; isto non funcionou durante o período da Estratexia de Lisboa centrado no crecemento e no emprego, especialmente dende o ano 2005 ata agora, e tampouco vai a funcionar no presente, cando aínda temos menos oferta de emprego. As medidas para axudar ás persoas a que accedan aos postos de traballo só poden funcionar se van da man co compromiso de garantir os dereitos, de asegurar o acceso directo de todo o mundo aos servizos vitais, coma unha vivenda digna, educación e saúde, garantindo unha renda adecuada e unha proteción social e seguridade social efectivas. O Método Aberto de Coordinación Social debe seguir sendo un vehículo clave para implementar o obxectivo de reducir a pobreza e a exclusión social”.

Prema para:

Propostas da Comisión sobre as Directrices integradas para Europa 2020

 

 

Santiago, 15 de Abril de 2010.- Unha delegación dos colectivos participantes no I Encontro Galego de Cidadanía Inclusiva, acompañados pola directiva da Rede Galega Contra a Pobreza (EAPN-Galicia),  visitou esta mañán o Parlamento de Galicia coa finalidade de achegar as súas propostas sobre os dereitos de Igualdade e de Cidadanía á Presidenta do Parlamento e aos Voceiros dos tres Grupos Parlamentarios galegos.

Os membros da delegación de EAPN-Galicia mantiveron unha xuntanza coa Presidenta do Parlamento de Galicia, Pilar Rojo, e os representantes dos tres grupos con presenza na cámara: Manuel Ruíz Rivas (Voceiro do Grupo Parlamentario Popular), Beatriz Sestayo (GP Socialista) e Carlos Aymerich (Voceiro do GP do Bloque Nacionalista Galego).

Neste encontro, EAPN-Galicia presentoulles aos seus interlocutores o “Manifesto por unha Cidadanía Inclusiva”, documento no que se recollen os resultados e propostas extraídos do I Encontro Galego de Cidadanía Inclusiva, que EAPN-Galicia celebrou en Santiago o pasado 10 de abril. Este encontro reuniu medio cento de participantes correspondentes a unha ducia de colectivos en situación ou risco de exclusión social (persoas inmigrantes, sen teito, etnia xitana, mozos tutelados e ex tutelados, parados de longa duración, persoas con discapacidade e ex toxicómanos). Estes colectivos traballan coas distintas organizacións sociais integradas en EAPN-Galicia.

Foron os propios participantes quen elaboraron durante o encontro as conclusións do Manifesto presentado hoxe. En representación de todos estes colectivos, Mónica Pastoriza e Mohamed  Benaachour foron os encargados de facer a lectura destas conclusións aos representantes parlamentarios, os cales transmitiron compartir cada un dos puntos do Manifesto; a Presidenta do Parlamento, Pilar Rojo, recolleu unha das mensaxes do texto no que se afirmaba "queremos sentirnos importantes", expresando que para eles, elixidos democráticamente, hoxe sí era un día importante, pois han de ter en conta a opinión e a situación de todos e cada un dos representados; o señor Aymerich salientou a necesidade de traballar sobre as causas da exclusión e sobre o avance na aplicación da Lei de Servizos Sociais; Beatriz Sestayo, confirmou a disposición do seu grupo para traballar nas melloras propostas no Manifesto, e Manuel Ruíz Rivas suxeriu a posibilidade de asunción do mesmo por parte da Cámara.

EAPN Galicia – Rede Galega de Loita contra a Pobreza

Un dos obxectivos esenciais da Rede Galega de Loita contra a Pobreza –EAPN-Galicia- é incidir no deseño das políticas públicas a prol dos dereitos e intereses das persoas en risco de exclusión. Coa súa presenza no Parlamento de Galicia, a organización quixo trasladarlles aos distintos representantes políticos a súa vontade de que a voz destes colectivos, plasmada no Manifesto, sexa tida en conta nos procesos de toma de decisións.

Asemade, EAPN-Galicia entregou á presidenta do Parlamento e aos grupos parlamentarios dúas resolucións nas que chama a atención, en primeiro lugar, sobre a necesidade de aumentar o dinamismo dos órganos consultivos e de asesoramento en materia de asuntos sociais, para que funcionen como espazos reais de participación; e, en segundo lugar, sobre a necesidade de utilizar as Cláusulas Sociais e a Reserva de Mercado na Contratación Pública, como forma de poñer en valor a bagaxe das entidades sociais prestadoras de servizos.

 

O sábado 10 de abril, no Centro Sociocultural de Fontiñas de Santiago de Compostela, celebrarase o I Encontro Galego de Cidadanía Inclusiva enmarcado dentro da Estratexia de Inclusión Social Europea. A actual situación de crise, así como a redefinición da política social europea unha vez constatada a imposibilidade de acadar os obxectivos establecidos pola estratexia de Lisboa, fan a participación de todos unha obriga maior.  

Entre os obxectivos da Rede Galega Contra a Pobreza atópase a aposta polo coñecemento e o acceso aos dereitos de todas as persoas, así como pola participación das persoas en situación de pobreza e/ou exclusión social e o debate informado, co obxectivo final do emponderamento das persoas. 

É por isto que o vindeiro día 15, as conclusións deste I Encontro serán levadas ao Parlamento de Galicia, onde unha delegación dos participantes acompañados pola Directiva de EAPN Galicia trasladarán as súas propostas sobre Cidadanía e Igualdade á Presidenta do Parlamento e aos Portavoces dos tres Grupos Parlamentarios. 

Dereitos Fundamentais dende a perspectiva das persoas en situación ou risco de exclusión  

As entidades participantes ofreceron a posibilidade de asistir a este encontro ás persoas dos colectivos cos que traballan, realizando unha preparación previa dos temas a debate cos participantes. Ditos temas de debate foron seleccionados de entre o Catálogo de Dereitos da Unión Europea, propostos pola Organización do Encontro estatal de Participación que se celebrará en Madrid en xuño de 2010.

En Galicia o Encontro versará sobre os dereitos de Igualdade e Cidadanía nos seus significados máis amplos: Igualdade ante a lei, non discriminación, diversidade cultural, relixiosa e lingüística, igualdade entre homes e mulleres, dereitos do menor, dereitos das persoas maiores, integración de persoas discapacitadas. Cidadanía: Dereito a ser elector e elixible nas eleccións, dereito a unha boa administración, de acceso aos documentos, Defensor do Pobo, dereito de petición, liberdade de circulación e residencia, protección diplomática e consular.

EAPN European Anti Poverty Network – Rede de Loita Contra a Pobreza

A European Anti Poverty Network, xurde coma coalición independente de ONG e outros grupos involucrados na loita contra a pobreza e a exclusión social nos estados membro da Unión Europea. A Rede Europea cumprirá en decembro do presente ano os seus vinte anos de traballo activo, pois naceu en 1990, sendo dende o primeiro momento órgano de consulta do Consello de Europa.

En España, EAPN-Es, traballa dende 2004 para trasladar este obxectivo á realidade española, e incidir nas políticas, tanto no nivel europeo, apoiando á Rede continental, coma no estatal e no autonómico, apoiando ás Redes territoriais.

EAPN Galicia, ou Rede Galega Contra a Pobreza, constituíuse en setembro de 2008, e acolle xa a catorce entidades de recoñecida traxectoria e solvencia  no eido da atención e recoñecemento de dereitos na esfera do social:

Fundación Secretariado Xitano - Fundación Meniños - Cruz Vermella - Down Galicia- Asociación Plataforma polo Emprego - FEAFES: Federación de Asociacións de Familiares de Enfermos Mentais de Galicia – COGAMI - IGAXES3 - Emaus Fundación Social - Cáritas Diocesana de Ourense - Cáritas Diocesana Tui-Vigo - Federación Autismo Galicia - Asociación Galicia Acolle - ACCEM Galicia.

 

 

 

Madrid, 25 de marzo de 2010.- As ONG conseguiron en 2009 que a recaudación con destino a Fins Sociais ascendera a 263,6 millóns de euros. É dicir, 18,2 millóns de euros máis que en 2008. Así despréndese dos datos facilitados polo Ministerio de Sanidade e Política Social, difundidos hoxe por Juan Lara, presidente da Plataforma de ONG de Acción Social, durante a presentación da campaña informativa que levarán acabo as ONG para propiciar a solidariedad dos contribuíntes.

Dos 263.682.583 euros recaudados a traveso da casilla de Fins Sociais en 2009 destinaránse a financiar proxectos sociais 204.934.103 euros (casi 14 millóns de euros máis que o ano anterior). Outros 51 millóns dedicaránse a proxectos de cooperación en países en desenvolvemento e 7,5 millones máis invertiranse en proxectos medioambientais.

A Administración aínda non informou ás ONG da evolución experimentada na marcación da casilla de Fins Sociais aínda que, á vista dos datos sobre recaudación aportados polo Ministerio, se prevé un significativo incremento na porcentaxe dos contribuíntes que marcaron a XSolidaria na súa declaración, co que destinan un 0,7% da súa cuota íntegra á execución de máis de mil proxectos sociais cada ano.

En canto á campaña informativa que desenvolven as ONG, este ano terá coma eslogan “Cun pequeno xesto, aas cousas cambian” e arrincará en abril, co inicio do prazo para a presentación da declaración da renda. Por terceiro ano consecutivo, a práctica totalidade do sector solidario, representado pola Plataforma de ONG de Acción Social, Plataforma do Voluntariado de España, Plataforma de Organizacións de Infancia e Coordinadora de ONG para o Desenvolvemento de España, únese para levala a cabo.

As ONG lévanse o ‘Goya’

A campaña informativa das ONG desenvolveuse, de xeito altruista, por terceiro ano consecutivo, por Contrapunto-BBDO. Antonio Montero, vicepresidente creativo desta axencia, subliñou que dende que se involucraron no deseño desta campaña, a asignación do Estado ás ONG aumentou dende os 167 millóns de euros do exercicio 2007 aos 263 millóns de la pasada campaña. Destacou tamén a participación na campaña deste ano do realizador Santiago Zannou, premio Goya 2009 por ‘El truco del manco’, que rodou os tres spots que emitirán próximamente as televisións, nos que relata cómo a XSolidaria contribúe a mellorar a vida dunha serie de persoas grazas aos proxectos subvencionados con cargo ao IRPF. Os tres anuncios contan historias reais de beneficiarios reais.

Para Zannou, o máis interesante deste proxecto foi precisamente a oportunidade de traballar xunto a persoas coma Irene, madre de Clara, unha meniña sorda coa que aprendeu a comunicarse a traveso da linguaxe de signos española grazas á XSolidaria. Ou Antonio e Ángeles, avós dunha nena con discapacidade intelectual, que grazas a un proxecto financiado coa XSolidaria aprenderon cómo estimular a aprendizaxe de Sofía. Ou Susana, unha moza xitana que, grazas á XSolidaria, recibiu formación e agora conta coa súa propia empresa.

Máis de 5 millónes de persoas, beneficianse cada ano dos proxectos sociais que realizan as ONG a traveso da recadación obtida apor medio de la XSolidaria: mulleres, persoas maiores, con discapacidade, infancia, familias e, tamén, comunidades en países en desenvolvemento.

 

22 de marzo 2010. El Correo Gallego

Santiago.- Rocío Lezcano

A Lei de Servizos Sociais de Galicia, que entrou en vigor en marzo de 2009, ordea a redación no prazo dun ano dun novo proxecto de ley que actualice a renda de integración social. Co prazo esgotado, a Consellería de Traballo e Benestar incluiu a redefinición da Risga nas mesas de traballo do diálogo social. A mesa 4 volverá a reunirse esta semana e o documento de revisión da Risga podería quedar bastante avanzado.

A prestación resultante terá que aportar concreción ao programa. Segundo datos da Subdirección Xeral de Inclusión Social, preto do 30% dos perceptores da Risga son casos de pobreza estrutural, con longos espazos de permanencia no programa ou sucesivos reingresos, atados a unha mensualidade que, en decembro de 2009, situouse en 378,18 euros de media.

A análise dos usuarios que "saíron" do dispositivo en 2009 mostra que o tempo medio de vinculación ao dispositivo é superior aos dous anos e medio. "Podemos constatar -explica o subdirector xeral de Inclusión Social da Xunta, Daniel López Muñoz- que o 16,13% das persoas perceptoras levan máis de catro anos no dispositivo, percibindo unha contía minorada nos termos sinalados pola normativa". Outro dato relevante, dice, é que o 26,10% das persoas que se sumaron á Risga en 2009 xa a percibiran con anterioridade.

O equipo de López Muñoz traballa agora nunha nova Lei de Inclusión, que corrixa certos aspectos da Risga e estableza o marco adecuado para unha integración efectiva da rede de servizos sociais co sistema público de empleo. Para os casos cronificados, o novo proxecto normativo prevé habilitar unha nova prestación, como antesala da inserción laboral, que traballe necesidades previas para "asegurar unha estabilidade e unha dignidade persoal". "A renda ou tramo de inserción debe ser outra cousa, máis concreta, máis enfocada a unha formación adaptada, que compense carencias importantes e desemboque no emprego", sostén Daniel López.

rlizcano@elcorreogallego.es

 

Prema na imaxe para acceder á web da REAPN Portugal

Viana do Castelo 17 de Marzo de 2010.- as tres Redes territoriais de Loita Contra a Pobreza reuníronse hoxe en Portugal para o intercambio de enfoques, traballos e experiencias e para atopar espazos de colaboración, salientando os puntos comúns de traballo, especialmente no eido da participación das persoas e colectivos en situación ou risco de pobreza ou exclusión social.

A Rede Europea Contra a Pobreza en Portugal organízase en 18 grupos distritais coincidindo coa división administrativa do país, non teñen aínda representación nin en Madeira nin en Azores. Fináncianse esencialmente a traveso do apoio do Ministerio de Seguridade Social, máis tamén xestionan fondos europeos.

A gran diferencia con respecto as redes españolas é que executan proxectos de xeito directo. Os seus asociados poden ser entidades ou individuos. Asemade eles dividen a súa actividade en tres eidos principais: Información, Formación e Investigación.

En Viana do Castelo traballan dende o ano 2005 e o seu técnico responsable, Helder Pena, destacou especialmente o papel da Rede coma: xerador de correntes (difusión de información), formación nas escolas (“Escolas contra a Pobreza”) así coma unha recente investigación sobre economía, productividade e distribución da pobreza apoiada nos datos do Instituto Nacional de Estatística Portugués. O Distrito está dividido en 10 Concellos, e nel traballan preto de 110 ONG e entidades de caracter social

En Braga levan traballando xa dende o ano 2000, este Distrito divídese en 14 Concellos cunha diferenciación grande entre zonas industrializadas e urbanas e zonas rurais; hai máis de 300 ONG ou entidades traballando no mesmo. Isabel Amorim salientou a súa colaboración coa Universidade do Miño en temas de investigación. Ademais de proxectos dentro das tres áreas definidas, están organizados en Grupos de Traballo, algúns dos que funcionaron ata o momento foron: Maiores, Infancia e Xuventude, Micro-emprendemento, e Participación; estes dous últimos entran este ano nunha Segunda fase de actividade. No caso da Participación teñen xa creado un Consello Consultivo a nivel Nacional cun representante por distrito. A REAPN Portugal ten varios proxectos transnacionais.

O Vicepresidente de EAPN Galicia, Carlos Rosón fixo tamén unha exposición sobre o enfoque da Rede Galega: misión orientada á incidencia e a participación constructiva, obxectivos e primeira estratexia de EAPN Galicia para o período 2009-2012.

Acordouse a elaboración dun protocolo de colaboración así como a celebración dun vindeiro encontro, primeiramente no nivel técnico, sobre Participación de Persoas en situación ou risco de Pobreza ou Exclusión Social que alternará Paneis de Experiencia con Mesas de Traballo. Ademáis do traballo sobre Participación o encontro pretendefomentar o coñecemento entre entidades sociais que traballan nos mesmos sectores e moitas veces sobre realidades moi similares nun e noutro lado da fronteira.

A vindeira reunión entre as tres Redes será o próximo 14 de xuño en Santiago de Compostela.

 

Prema na imaxe para acceder á Comunicación da Comisión Europea sobre Europa 2020

4 de Marzo de 2010.- EAPN insta aos Estados Membros a dar un histórico paso adiante na cooperación europea, defendendo a proposta da Comisión para fixar un OBXECTIVO EXPLÍCITO na redución da pobreza, para o próximo Consello de Primavera previsto para os días 25-26 de Marzo.

“Tras o fracaso do compromiso de alcanzar a redución dos niveis de pobreza na UE nos últimos 10 anos, o obxectivo de liberar da pobreza a 20 millóns de europeos coma un dos 5 claves para os seguintes 10 anos, é esencial para conseguir compromiso político e atención sobre este problema que afecta directamente a 80 millóns de europeos” segundo afirma Fintan Farrel, Director de EAPN. “Para a EAPN a meta continúa sendo a erradicación da pobreza e o cambio absoluto respecto aos crecentes niveis de desigualdade nas nosas sociedades que ademáis teñen impactos negativos para todo o mundo. Por iso EAPN insiste en que o indicador acordado pola UE relativo á pobreza, 60% da media de ingresos,  sexa usado para medir o progreso para a consecución do obxectivo de redución da pobreza, xa que esta medida ademáis de focalizar a pobreza, céntrase tamén na redución das desigualdades", engade Farrell.

"Aínda que acollemos con satisfacción o establecemento dun obxectivo para dar un impulso político á loita contra a pobreza, o que importa agora é cómo o transferimos aos niveis nacionais, con diferentes metas e sub-metas que garanticen que non só os obxectivos máis fáciles de alcanzar son o foco de atención " afirma Ludo Horemans, Presidente de EAPN. "É importante que os obxectivos nacionais garanticen un enfoque equilibrado para conseguir este obxectivo global. Os obxectivos nacionais que deberían basearse nun sólido análise da realidade da pobreza e a exclusión social en cada país, deben abordar cuestións fundamentais como: a adecuación dos sistemas das rendas mínimas, os sen teito, a pobreza infantil e a transversalidade da igualdade e das políticas contra a discriminación nas políticas de loita contra a pobreza", engade o Sr. Horemans.

Para EAPN a "principal iniciativa para apoiar o logro do obxectivo de reducción da pobreza -a nomeada "Plataforma contra a pobreza" debería ser transformada nun Plan de Acción ou Plan de Traballo contra a Pobreza e a Desigualdade que se implemente a traveso dun Método Aberto de Coordinación (MAC) reforzado na materia de inclusión social. Este plan de acción, para ter éxito, debería abordar as debilidades da actual Lisboa sobre traballo e crecemento e establecer pasos e actuacións claras nos niveis comunitario e nacional, baseadas na aplicación da Recomendación sobre Inclusión Activa aprobada xa polos Estados Membros e  o Parlamento Europeo. O plan de acción debe garantir un compromiso claro para reforzar  a importancia do papel dos sistemas de proteción social na prevención, así como a loita contra  a pobreza.

EAPN está decidida a desempeñar un papel activo no seguimento e a aplicación da estratexia Europa 2020 e o revisado Método Aberto de Coordinación Social. EAPN insta á Comisión e aos Estados membros a garantir que as personas en situación de pobreza e as súas organizacións reciban apoio para estar presentes no centro desta estratexia.

EAPN preparará cos seus membros unha resposta máis detallada á Comunicación da Comisiónantes do Consello Europeo de Primavera.

Nota referente á Recomendación sobre Inclusión Activa

O MAC Social desenvolveu unha importante Recomendación sobre Inclusión Activa que foi adoptada polos Estados Membros en Decembro de 2008. Esta recomendación  diferencia os tres pilares necesarios para o tratamento da pobreza e a exclusión social: primeiramente, garantir uns ingresos mínimos adecuados para unha vida digna, como dereito social e básico; en segundo lugar, asegurar un acceso asequible aos servizos públicos, particularmente aos servizos sociais como: vivenda digna, saúde e protección e coidado da infancia; e en terceiro lugar, medidas activas que inclúan formación e educación para o apoio ás persoas que se atopan en situación de exclusión do mercado de traballo. Para EAPN, o compromiso de progreso no marco dunha Directiva que adecue ditos ingresos mínimos coma parte dun sólido sistema de proteción social que estableza sistemas de rendas mínimas por enriba do umbral da pobreza, será o único modo de garantir o cumprimento desta Recomendación.

 

Prema na imaxe para acceder á web

23 de Febreiro de 2010. La Voz de Galicia

Santiago.- Marga Mosteiro

A Concellería de Benestar Social, presentou onte a páxina web Compostela Integra, que aglutinará o traballo desenvolvido por dito departamento e varias entidades sociais de Santiago que traballan con colectivos de difícil inserción sociolaboral. A pretensión é que esta páxina coordine os esforzos de todos e permita así sacar un mellor rendemento aos recursos. A páxina terá dúas partes: unha intranet, á que só terán acceso as entidades sociais e que serviralles para estar comunicados entre sí e para intercambiar experiencias e opinións. A outra parte, aberta ao público en xeral, servirá para que os composteláns teñan información sobre os programas postos en marcha polas asociacións e polo departamento municipal de Benestar Social. Polo de agora, os programas que xa están en marcha do departamento de Promoción Económica e Emprego dirixidos específicamente para colectivos de difícil inserción (parados de longa duración, mulleres ou membros de colectivos en risco de exclusión) non estarán incluídos en Compostela Integra, aínda que nalgúns casos cóntase coa colaboración dalgunhas das entidades que sí informarán da súa planificación na nova web.
 

A concelleira de Benestar Social destacou especialmente o obxectivo dirixido a «mellorar a coordinación entre as entidades participantes», que forman xa a Rede de Inserción Socio-laboral. Esta rede é, de momento, a única que está constituida na web, pero espérase que pouco a pouco vaianse creando novas redes sociais para intercambiar experiencias e traballos.
 

A Rede de Inserción Sociolaboral está formada por: o equipo de inclusión sociolaboral, Unidade Técnica de Migracións e Inmigracións e Unidade Municipal de Atención a Drogodependientes (do departamento de Benestar Social); así mesmo, están integradas Cáritas, COGAMI, Cruz Vermella, Down Compostela, as federaciones de Persoas con discapacidade intelectual de Galicia, de Persoas Xordas de Galicia, Persoas con enfermidade mental; a asociación para o Emprego e a Formación de Persoas con Discapacidade; Fundación Secretariado Xitano; Instituto Galego de Xestión para o Terceiro Sector, Plataforma polo Emprego e Asistencia e Investigación dos trastornos da personalidade.

9 de Febreiro de 2010. El Correo Gallego

Santiago.- Mónica Nogueira

El municipalismo gallego hizo los deberes, y en un esprín final -faltando cuatro días para finalizar el plazo de presentación de solicitudes- logró multiplicar por cuatro el número de proyectos presentados ante el Ministerio de Política Territorial para su financiación con cargo al Fondo Estatal para el Empleo y la Sostenibilidad Local. Así, los concellos proponen la ejecución de 2.221 proyectos, que contarán con un presupuesto de 301 millones.

 

Según los datos facilitados ayer por el Ministerio, entre los proyectos de inversión se incluyen un total de 1.904, con una partida presupuestaria de 275.482.875,29 euros; mientras que en el apartado de programas sociales, desde Galicia fueron presentadas 317 iniciativas, dotadas de un presupuesto de 25.337.479,22 euros. El balance final viene a confirmar, como ya adelantó EL CORREO GALLEGO en su edición del pasado domingo, el abrumador interés de los concellos por emprender nuevas obras, frente a un escaso 14% de iniciativas relativas a programas sociales. Los datos hablan por sí mismos, pues solo una de cada diez actuaciones que confían en ejecutar este año los concellos con esta inyección estatal no requiere obras de algún tipo. En toda España se han presentado 25.389 proyectos de inversión, con un presupuesto de 4.248 millones, y otros 5.231 para gasto social, cuya cuantía es de 737 millones. Entre los primeros el departamento que preside Manuel Chaves distingue entre los que generan sostenibilidad económica (30,93%, ahorro energético, nuevas tecnologías, etc...), los de sostenibilidad medioambiental (32,16%, saneamiento, residuos, transporte... ), y social (36,91%, centros sanitarios, educativos, dependencia...). La dotación media por proyecto es de 167.346 euros, mientras que el de gasto social es de 140.918 euros, según los cálculos del Ministerio de Política Territorial.

Obras este mismo mes

Chaves afirmó que el primer municipio en registrar su solicitud al nuevo Plan E fue de A Veiga (Ourense) y únicamente nueve en España no lo hicieron, ninguno en Galicia. Corroboró que en los últimos días de plazo hubo una "acumulación" de proyectos y que el Ministerio ya autorizó el 26% de las iniciativas, lo que permitirá que las obras comiencen ya en este mismo mes.

mnogueira@elcorreogallego.es

Santiago, 3 de decembro de 2009.- Un total de trinta representantes de Entidades Non Lucrativas procedentes de toda Galicia reuníronse en Santiago para reflexionar sobre os principios e as ferramentas das que dispoñen as Organizacións Non Lucrativas para render contas do modus operandi e dos resultados das súas actuacións, e reforzar deste xeito a súa credibilidade e en definitiva aumentar a súa capacidade transformadora. Este seminario está organizado pola Fundación Luis Vives e a propia European Anti Poverty Network de Galicia (EAPN – Galicia) e desenvolveuse na sede do Instituto Galego para a Xestión do Terceiro Sector (IGAXES3). O financiamento procede do Fondo Social Europeo e da Secretaría Xeral de Familia e Benestar da Consellería de Traballo e Benestar da Xunta de Galicia.

O seminario analiza a necesidade de que as Organizacións Non Lucrativas aumenten a súa transparencia e rendan contas ante as súas partes interesadas internas e externas, entre estas últimas a cidadanía e os poderes públicos; informando sobre a estratexia, o impacto, o custo e o desenvolvemento de cada unha das accións realizadas.

 Achegarse á transparencia dende definición de accountability, significa entender  que o concepto conleva tanto a obriga legal como a moral: de informar sobre as políticas e actuacións da organización, de xustificar as súas actuacións, e de someterse a calquera tipo de control adecuado para verificar a consistencia de dita información.